ویلیام فارنوم
Farnum, William
بازیگر (1876، بوستن ماساچوستس – امریکا؛ 1953)
برادر داستین فارنوم بازیگر بود. از ده سالگی روی صحنه می رفت. مدتی نیز هم راه برادرش در وودویل و نمایش های شکسپیر ظاهر می شد. در سال 1913 با بازی در نمایش بن هور به اوج دوران تآتری خود رسید. سال بعد در نخستین حضور بر روی پرده، در خراب کاران به ایفای نقش پرداخت و با این فیلم «عظیم» به شهرت رسید. به دنبال آن به خدمت فاکس درآمد و به عنوان بزرگ ترین ستاره ی کمپانی طی سال های 1915 تا 1924، در بسیاری از تولیدات آن (از جمله وسترن های «زین گری») بازی کرد. در سال 1924 به هنگام فیلم برداری مردی که تنها می جنگد به شدت مجروح شد و تا پایان دوره ی صامت صرفاً نقش های کوتاه را به عهده می گرفت. با ظهور ناطق و در 1930 در دوباری، زن پُرشور نقش «لویی پانزدهم» را بازی کرد. اغلب در نسخه ی بازسازی شده ی فیلم هایی که در آن ها ستاره بود، در صحنه هایی کوتاه حضور یافت. تا پایان عمر به کارش در سینما ادامه داد.
فارنوم پیش از ورود به سینما، در تآتر به شخصیتی بزرگ بدل شده بود. با قدی کوتاه، هیکلی چاق و با برخورداری از شم ملودراماتیک، کاملاً مناسب نقش شخصیت «روی گلنیستر» در خراب کاران بود و در دهه ی 1910 با ایفای نقش «ژان والژان » در بی نوایان و دو نقش «شارل دارنی» و «سیدنی کارتن» در داستان دو شهر، عنوان مهم ترین و گران ترین بازیگر فاکس را به خود اختصاص داد. دوره ی ستاره بودن ویلیام نیز مثل برادرش، داستین، منحصر به سال های 1914 تا 1920 بود و به دلیل آن که به هنگام ورود به سینما، دوران جوانی اش را تقریباً پشت سر گذاشته بود، در دهه ی 1920 نتوانست در جایگاه قبلی اش باقی بماند. جوانان خوش چهره ای مل رودولف والنتینو، رامون نووارو و والاس رید بازیگران نسل جدید بودند و فارنوم به ناچار به نقش های دوم روی آورد. اما با ظهور ناطق هم چنان شخصیت شناخته شده ای بود و هالیوود با بازسازی فیلم هایی مثل اگر شاه بودم و خراب کاران و ارجاع نقش های کوتاه، از او به عنوان بازیگری برای جلب تماشاگران استفاده می کرد. فارنوم در هالییوود شخصیتی محبوب بود و در تشییع جنازه اش تقریباً همه ی شخصیت های سرشناس سینمای امریکا شرکت کرده بودند.
از فیلم ها:
1914 – خراب کاران (ک. کامبل)، علامت صلیب (ف. ا. تامسن)؛ 1915 - کاکا سیاه (ا. لوییس)، ماجرای شگفت انگیز (ف. ا. تامسن)، سوگند یک سرباز (افل)؛ 1916 – برده (ا. لوییس)، مرد غمگین (افل)، پایان گذرگاه (افل)؛ 1917 – فاتح (والش)، داستان دو شهر (لوید)، بهای سکوت (لوید)؛ 1918 – مسیر رنگین کمان (لوید)، سواران بوته زار ارغوانی (لوید)، بی نوایان (لوید)، سرسپرده (لوید)، برای آزادی (لوید)؛ 1919 – شکارچی انسان (لوید)، پروازهای بامدادی (ج. گ. اواردز)؛ 1920 - ماجراجو (ج. گ. ادواردز)، یتیم (ج. گ. ادواردز)، رنجر تک ستاره (ج. گ. ادواردز)، اگر شاه بودم (ج. گ. ادواردز)؛ 1921 - بزرگترین فداکاری او (ج. گ. ادواردز)؛ 1922 – عشق روی صحنه (برنن)، بدون سازش کاری (ا. ج. رنولدز)؛ 1923 – ششلول بند (ا. ج. رنولدز)؛ 1924 – مردی که تنها می جنگد (ورُسلی)؛ 1930 – دو باری، زن پُرشور (س. تیلر)؛ 1931 – یک یانکی کانتی کات (باتلر)، صحرای پر نقش و نگار (هیگین)، ده شب در یک نوش گاه (اوکانر)؛ 1932 – آقای رابینسن کروزو (ساترلند)، اسلحه های شعله ور (آ. راسن)؛ 1933 – زبان دیگر (ا. گریفیث)؛ 1934 – کلئوپاترا (س. ب. دمیل)، کنت مونته کریستو (ر. و. لی)؛ 1935 – جنگ های صلیبی (س. ب. دمیل)، چراگاه دود باروت (فاکس)؛ 1936 – ترسوی مبارز (میلنر)؛ 1937 – دختر شهر سیلم (لوید)؛ 1938 – اگر شاه بودم (لوید)، هجوم در سانتافه (ج. شرمن)، رنجر تنها (ویتنی و اینگلیش)؛ 1939 – غرب کلرادو (ج. شرمن)، جنوب مرز (ج. شرمن)؛ 1940 – کیت کارسن (سایتس)، مرد خبیث هنوز در پی او بود (کلاین)؛ 1941 – چهره ی یک زن (کیوکر)، آفرین بر دوشیزه بیشاپ (گارنت)، برادران کورسیکایی (راتاف)؛ 1942 – غارت گران (انرایت)، مردان تکزاس (انرایت)، در عمق قلب تکزاس (کلیفتن)، تنسی جانسن (دیترله)؛ 1943 - جلادان هم می میرند! (ف. لانگ)؛ 1944 – نفرین مومیایی (گودوین)؛ 1945 – کاپیتان کید (ر. و. لی)؛ 1947 – مخاطرات پولین (ج. مارشال)؛ 1949 – عروس انتقام (لایسن)، شمشون و دلیله (س. ب. دمیل)، دختر غرب (دانیلز)؛ 1951 – داستان هالیوود (و. کسل)؛ 1952 – تک ستاره (و. شرمن)، جک و ساقه ی لوبیا (یاربرو).
